بهاره رهنما: دخترم پریا خیلی ناراحته که در کودکی جلوی دوربین رفته / ویدیو
بهاره رهنما کیست؟
بهاره رهنما متولد ۱۰ آذر ۱۳۵۲ در اراک است و فعالیت هنری خود را از دهه ۷۰ آغاز کرد. او علاوه بر بازیگری، در زمینه نویسندگی و تئاتر نیز فعالیت داشته و در آثار مختلف سینمایی و تلویزیونی به ایفای نقش پرداخته است.
از جمله آثار شناختهشده بهاره رهنما میتوان به فیلم سینمایی «ورود آقایان ممنوع» و مجموعههای تلویزیونی «پژمان» و «ساختمان پزشکان» اشاره کرد. او طی سالهای فعالیت خود در پروژههای مختلف سینمایی، تلویزیونی و تئاتری حضور داشته است.
پریا قاسمخانی؛ دختر بهاره رهنما
به گزارش پارسینه، بهاره رهنما در زندگی شخصی سالها با پیمان قاسمخانی، نویسنده و فیلمنامهنویس شناختهشده، زندگی مشترک داشت. حاصل این ازدواج یک دختر به نام پریا قاسمخانی است که در سال ۱۳۷۶ به دنیا آمده و تنها فرزند بهاره رهنما محسوب میشود.
پریا قاسمخانی در دوران کودکی در برخی فعالیتهای هنری و تصویری حضور داشت. بهاره رهنما در صحبتهای اخیر خود درباره این موضوع گفته است که دخترش اکنون نسبت به حضور مقابل دوربین در دوران کودکی احساس خوبی ندارد و از اینکه در آن سن وارد فضای رسانهای شده، ناراحت است.
ازدواج و زندگی شخصی بهاره رهنما
بهاره رهنما پس از سالها زندگی مشترک با پیمان قاسمخانی از او جدا شد. این زوج یک فرزند مشترک دارند و پریا قاسمخانی تنها فرزند بهاره رهنما است.
رهنما در سال ۱۳۹۶ با امیرخسرو عباسی ازدواج کرد؛ اما این ازدواج نیز چند سال بعد به جدایی انجامید.
بهاره رهنما در سینما و تلویزیون
بهاره رهنما طی چند دهه فعالیت هنری، در آثار مختلفی حضور داشته است. بازی در فیلمها و سریالهای پرمخاطب، فعالیت در تئاتر و نویسندگی، در کنار حضور فعال در فضای مجازی، باعث شده است نام او همچنان مورد توجه مخاطبان قرار داشته باشد.
او از جمله بازیگرانی است که فعالیتش تنها به بازیگری محدود نشده و در حوزههای مختلف هنری نیز حضور داشته است. زندگی شخصی و فعالیتهای رسانهای او نیز در سالهای اخیر بارها مورد توجه رسانهها و کاربران فضای مجازی قرار گرفته است.
جمعبندی:
بهاره رهنما در صحبتهای اخیر خود درباره دخترش پریا قاسمخانی گفته است که او از حضور مقابل دوربین در دوران کودکی ناراحت است. پریا تنها فرزند بهاره رهنما و پیمان قاسمخانی است و این صحبتها بار دیگر توجهها را به زندگی شخصی این بازیگر جلب کرده است.
